Ο τίτλος τα λέει όλα!
Μην υποτιμάτε τα lyrics καλά μου δίποδα!
Λοιπόν έτοιμοι...
Πρώτα το κεφαλάκι, μετά το χεράκι, μετά το ποδαράκι και στο τέλος το κωλαράκι, μπας και κάψουμε καμιά θερμίδα!
Έλα, πάμε, δώστου!
Άιντε! Φύγαμε!
Απογειωνόμαστε!
Guru Josh Project - Infinity
Here's my key
Philosophy
A freak like me
Just needs infinity
Relax
Take your time
And take your time
To trust in me
And you will find
Infinity, infinity
And take your time
To trust in me
And you will find
Infinity, infinity
The time goes by
So naturally
Why you'll receive
Infinity
Here's my key
Philosophy
A freak like me
Just needs infinity
Relax
Take our time
And take your time
To trust in me
And you will find
Infinity, infinity, infinity, infinity, infinity, infinity, infinity
And take your time
To trust in me
And you will find
The time goes by
So naturally
Why you'll receive
Infinity
Κυριακή 5 Απριλίου 2009
Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009
ΚΟΝΦΙΟΥΖΝΤ !
Θα το ομολογήσω! Αισθάνομαι λίγο μπερδεμένος να το πω, αποπροσανατολισμένος να το πω, συγχυσμένος να το πω; Δεν ξέρω πως να το πω. Παράλληλα υποψιάζομαι ότι είναι υγιές σημάδι και επιφυλάσσομαι απέναντι σε όσους ισχυρίζονται το αντίθετο.
Τώρα να κάτσω να το αναλύσω αυτό ε; Θα 'πρεπε, αν ήθελα να είμαι σωστός απέναντί σας. Αλλά συγχωράτε με, είμαι πολύ συγχυσμένος ρε παιδί μου, πως να το πω, CONFUSED! Α, έτσι καλύτερα! Δεν νομίζεται; Είμαι CONFUSED! Ε, και ως κονφιούζντ, πως να κάτσω τώρα να κάνω "σκέφτομαι και γράφω" για το κονφιούζιον μου;
Να πούμε όμως και μια αλήθεια. Τουλάχιστον στο μεταξύ μας. Ας μην διαρρεύσει παραέξω. Εντάξει; Έτσι με απλά λόγια, μπας και μειώσω ποσοστιαία το κονφιούζιόν μου, τουλάχιστον στα όρια του πληθωρισμού! Δεν είναι και λίγο!
Ακούω στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο ότι είμαστε η μόνη χώρα που επέδειξε τόση μεγάλη ανταπόκριση για την ώρα της γης. Εταιρείες, φορείς, μπλόγκς! Της ιερόδουλης έγινε!
Και ως υγιώς σκεπτόμενος άνθρωπος, όπως πολλοί από σας, αναρρωτιέμαι : "εγώ σε ποια συνουσιασμένη νεραϊδοχώρα ζω;" Ε; Θα μου πείτε; Μπας και βιώνουμε κάποιου είδους αφύπνισης; Κάτι ρε παιδί μου σε οικολογικό Διαφωτισμό; Αν παθαίνουμε τέτοιο πράγμα, περικαλώ προς άμεση ενημέρωσή μου! Ίσως να 'χω χάσει την εποχή μου. Ίσως να με έχει ξεπεράσει, τι να πω; Συμβαίνουν και αυτά!
Γιατί, η δική μου εντύπωση είναι ότι όλο αυτό το πατιρντί γίνεται, επειδή ακριβώς ο κόσμος το πήρε ως πατιρντί! Όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη! Και μόλις περάσει ο γάμος κι η χαρά, ανήσυχοι θα ψάχνουμε να βρούμε την επόμενη. Υπομονή, η Γιουροβίζιον πλησιάζει!
Σαν να προσπαθούμε να ξεγελάσουμε μικρά παιδάκια, και μέσα από το παιχνίδι να τους μάθουμε και κάτι.Και όλο αυτό δυστυχώς κολλάει στο ότι δεν είμαστε παιδιά. Και όσο τέτοιου είδους πρωτοβουλίες γίνονται σε πανηγυρική περιρρέουσα ατμόσφαιρα, οι μόνοι που θα κερδίσουν θα 'ναι οι γύφτοι με τα μπαλονάκια με ήλιο και ο παππούς που πουλάει το μαλλί της γριάς.
Τώρα θα μου πεις ότι είμαι απαισιόδοξος. Μπορεί και να είμαι! Αυτό όμως δεν είναι επιχείρημα για να με πείσει κανείς για το αντίθετο. Έτσι δεν είναι; Πως θα συνδυάσει κανείς την αναβλύζουσα οικολογική συνείδηση στον τόπο μας, με όλη αυτή την λεηλασία της φύσης που καθημερινά διαπράττουμε; Ή μήπως δεν την διαπράττουμε εμείς; Μπορεί να είναι δάκτυλος! Μάλλον τουρκικός! Ή αμερικάνικος! Ε, ποιον άλλον να κατηγορήσω; Ξέμεινα!
Περιμένω κάθε καλοπροαίρετη εξήγηση. Είμαι ανοικτός και σε άλλα ενδεχόμενα. Μπορεί να τα βλέπω από την λάθος σκοπιά. Ουδείς αναμάρτητος!
ΥΓ : Αγαπητά μου μπλογκανθρωπάκια, προσέχετε μην την πάρουν είδηση οι πολιτικατζήδες μας! Γιατί είμαι σχεδόν πεπεισμένος ότι αν κατά απόλυτη αντιστοιχία, θελήσουν να περάσουν τα νέα τους μέτρα μέσα από μία αντίστοιχη γιορτή του στυλ "H ώρα της δημοσιονομικής εξυγίανσης, ελάτε να ξεπουλήσετε κάθε εργασιακός σας δικαίωμα", ικανούς μας έχω να το γιορτάσουμε τόσο πολύ, που τύφλα να 'χει "Η ώρα της Γης"!
Α και ένα τραγουδάκι για τους τίτλους τέλους, σχετικό με την αυριανή γιορτή, μην κατηγορηθώ ότι δεν στηρίζω αυτόν τον ΑΓΩΝΑ! :
The Earth Song - Michael Jackson
What about sunrise
What about rain
What about all the things
That you said we were to gain.. .
What about killing fields
Is there a time
What about all the things
That you said was yours and mine...
Did you ever stop to notice
All the blood we've shed before
Did you ever stop to notice
The crying Earth the weeping shores?
Aaaaaaaaaah Aaaaaaaaaah
What have we done to the world
Look what we've done
What about all the peace
That you pledge your only son...
What about flowering fields
Is there a time
What about all the dreams
That you said was yours and mine...
Did you ever stop to notice
All the children dead from war
Did you ever stop to notice
The crying Earth the weeping shores
Aaaaaaaaaaah Aaaaaaaaaaah
I used to dream
I used to glance beyond the stars
Now I don't know where we are
Although I know we've drifted far
Aaaaaaaaaaah Aaaaaaaaaaaah
Aaaaaaaaaaah Aaaaaaaaaaaah
Hey, what about yesterday
(What about us)
What about the seas
(What about us)
The heavens are falling down
(What about us)
I can't even breathe
(What about us)
What about the bleeding Earth
(What about us)
Can't we feel its wounds
(What about us)
What about nature's worth
(ooo,ooo)
It's our planet's womb
(What about us)
What about animals
(What about it)
We've turned kingdoms to dust
(What about us)
What about elephants
(What about us)
Have we lost their trust
(What about us)
What about crying whales
(What about us)
We're ravaging the seas
(What about us)
What about forest trails
(ooo, ooo)
Burnt despite our pleas
(What about us)
What about the holy land
(What about it)
Torn apart by creed
(What about us)
What about the common man
(What about us)
Can't we set him free
(What about us)
What about children dying
(What about us)
Can't you hear them cry
(What about us)
Where did we go wrong
(ooo, ooo)
Someone tell me why
(What about us)
What about babies
(What about it)
What about the days
(What about us)
What about all their joy
(What about us)
What about the man
(What about us)
What about the crying man
(What about us)
What about Abraham
(What was us)
What about death again
(ooo, ooo)
Do we give a damn
Τώρα να κάτσω να το αναλύσω αυτό ε; Θα 'πρεπε, αν ήθελα να είμαι σωστός απέναντί σας. Αλλά συγχωράτε με, είμαι πολύ συγχυσμένος ρε παιδί μου, πως να το πω, CONFUSED! Α, έτσι καλύτερα! Δεν νομίζεται; Είμαι CONFUSED! Ε, και ως κονφιούζντ, πως να κάτσω τώρα να κάνω "σκέφτομαι και γράφω" για το κονφιούζιον μου;
Να πούμε όμως και μια αλήθεια. Τουλάχιστον στο μεταξύ μας. Ας μην διαρρεύσει παραέξω. Εντάξει; Έτσι με απλά λόγια, μπας και μειώσω ποσοστιαία το κονφιούζιόν μου, τουλάχιστον στα όρια του πληθωρισμού! Δεν είναι και λίγο!
Ακούω στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο ότι είμαστε η μόνη χώρα που επέδειξε τόση μεγάλη ανταπόκριση για την ώρα της γης. Εταιρείες, φορείς, μπλόγκς! Της ιερόδουλης έγινε!
Και ως υγιώς σκεπτόμενος άνθρωπος, όπως πολλοί από σας, αναρρωτιέμαι : "εγώ σε ποια συνουσιασμένη νεραϊδοχώρα ζω;" Ε; Θα μου πείτε; Μπας και βιώνουμε κάποιου είδους αφύπνισης; Κάτι ρε παιδί μου σε οικολογικό Διαφωτισμό; Αν παθαίνουμε τέτοιο πράγμα, περικαλώ προς άμεση ενημέρωσή μου! Ίσως να 'χω χάσει την εποχή μου. Ίσως να με έχει ξεπεράσει, τι να πω; Συμβαίνουν και αυτά!
Γιατί, η δική μου εντύπωση είναι ότι όλο αυτό το πατιρντί γίνεται, επειδή ακριβώς ο κόσμος το πήρε ως πατιρντί! Όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη! Και μόλις περάσει ο γάμος κι η χαρά, ανήσυχοι θα ψάχνουμε να βρούμε την επόμενη. Υπομονή, η Γιουροβίζιον πλησιάζει!
Σαν να προσπαθούμε να ξεγελάσουμε μικρά παιδάκια, και μέσα από το παιχνίδι να τους μάθουμε και κάτι.Και όλο αυτό δυστυχώς κολλάει στο ότι δεν είμαστε παιδιά. Και όσο τέτοιου είδους πρωτοβουλίες γίνονται σε πανηγυρική περιρρέουσα ατμόσφαιρα, οι μόνοι που θα κερδίσουν θα 'ναι οι γύφτοι με τα μπαλονάκια με ήλιο και ο παππούς που πουλάει το μαλλί της γριάς.
Τώρα θα μου πεις ότι είμαι απαισιόδοξος. Μπορεί και να είμαι! Αυτό όμως δεν είναι επιχείρημα για να με πείσει κανείς για το αντίθετο. Έτσι δεν είναι; Πως θα συνδυάσει κανείς την αναβλύζουσα οικολογική συνείδηση στον τόπο μας, με όλη αυτή την λεηλασία της φύσης που καθημερινά διαπράττουμε; Ή μήπως δεν την διαπράττουμε εμείς; Μπορεί να είναι δάκτυλος! Μάλλον τουρκικός! Ή αμερικάνικος! Ε, ποιον άλλον να κατηγορήσω; Ξέμεινα!
Περιμένω κάθε καλοπροαίρετη εξήγηση. Είμαι ανοικτός και σε άλλα ενδεχόμενα. Μπορεί να τα βλέπω από την λάθος σκοπιά. Ουδείς αναμάρτητος!
ΥΓ : Αγαπητά μου μπλογκανθρωπάκια, προσέχετε μην την πάρουν είδηση οι πολιτικατζήδες μας! Γιατί είμαι σχεδόν πεπεισμένος ότι αν κατά απόλυτη αντιστοιχία, θελήσουν να περάσουν τα νέα τους μέτρα μέσα από μία αντίστοιχη γιορτή του στυλ "H ώρα της δημοσιονομικής εξυγίανσης, ελάτε να ξεπουλήσετε κάθε εργασιακός σας δικαίωμα", ικανούς μας έχω να το γιορτάσουμε τόσο πολύ, που τύφλα να 'χει "Η ώρα της Γης"!
Α και ένα τραγουδάκι για τους τίτλους τέλους, σχετικό με την αυριανή γιορτή, μην κατηγορηθώ ότι δεν στηρίζω αυτόν τον ΑΓΩΝΑ! :
The Earth Song - Michael Jackson
What about sunrise
What about rain
What about all the things
That you said we were to gain.. .
What about killing fields
Is there a time
What about all the things
That you said was yours and mine...
Did you ever stop to notice
All the blood we've shed before
Did you ever stop to notice
The crying Earth the weeping shores?
Aaaaaaaaaah Aaaaaaaaaah
What have we done to the world
Look what we've done
What about all the peace
That you pledge your only son...
What about flowering fields
Is there a time
What about all the dreams
That you said was yours and mine...
Did you ever stop to notice
All the children dead from war
Did you ever stop to notice
The crying Earth the weeping shores
Aaaaaaaaaaah Aaaaaaaaaaah
I used to dream
I used to glance beyond the stars
Now I don't know where we are
Although I know we've drifted far
Aaaaaaaaaaah Aaaaaaaaaaaah
Aaaaaaaaaaah Aaaaaaaaaaaah
Hey, what about yesterday
(What about us)
What about the seas
(What about us)
The heavens are falling down
(What about us)
I can't even breathe
(What about us)
What about the bleeding Earth
(What about us)
Can't we feel its wounds
(What about us)
What about nature's worth
(ooo,ooo)
It's our planet's womb
(What about us)
What about animals
(What about it)
We've turned kingdoms to dust
(What about us)
What about elephants
(What about us)
Have we lost their trust
(What about us)
What about crying whales
(What about us)
We're ravaging the seas
(What about us)
What about forest trails
(ooo, ooo)
Burnt despite our pleas
(What about us)
What about the holy land
(What about it)
Torn apart by creed
(What about us)
What about the common man
(What about us)
Can't we set him free
(What about us)
What about children dying
(What about us)
Can't you hear them cry
(What about us)
Where did we go wrong
(ooo, ooo)
Someone tell me why
(What about us)
What about babies
(What about it)
What about the days
(What about us)
What about all their joy
(What about us)
What about the man
(What about us)
What about the crying man
(What about us)
What about Abraham
(What was us)
What about death again
(ooo, ooo)
Do we give a damn
Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2009
Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2009
...
Tell me why - Declan Galbraith
In my dreams children sing
A song of love for every boy and girl
The sky is blue the fields are green
And laughter is the language of the world
Then I wake and all I see is a world full of people in need
Tell me why, does it have to be like this
Tell me why, is there something I have missed
Tell me why, I don't understand
When somebody needs somebody
We don't give a helping hand
Tell me why
Every day I ask myself what I have to do to be a man
Do I have to stand and fight
To prove to everybody who I am
Is that what my life is for
To waste in a world full of war
Tell me why, does it have to be like this
Tell me why, is there something I have missed
Tell me why, I don't understand
When somebody needs somebody
We don't give a helping hand
Tell me why
Tell me why
Tell me why
Just tell me why
Why why, do the tiders run
Why why, do we shoot the gun
Why why, do we never learn
Can someone tell us why we cannot just be freinds
Why Why.
Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2008
Είπα και 'γω να γκρινιάξω...
Σήμερα, είναι μια απλή μέρα. Γιορτάζει ο Χρυσόστομος. Χρόνια πολλά Χρυσόστομε, να τα εκατοστήσεις! Άυριο όμως είναι η Παγκόσμια ημέρα κατά του διαβήτη. Αναρρώνοντας από το πάρτυ στο φίλο μας τον Χρυσόστομο, μπορούμε να ξοδέψουμε και λίγη ώρα αναλογιζόμενοι τους ανθρώπους σε αυτή την χώρα που πάσχουν από αυτή την ασθένεια.
Είπα να σας θυμίσω κάποια πράγματα, αν και δεν ήταν αυτός ο αρχικός μου σκοπός. Με τόσα που γίνονται, όχι μόνο στο φτωχό πλην τίμιο καλυβάκι μας, αλλά και σε όλη την υφήλιο, επιθυμούσα ομολογουμένως να κάνω κάποιο σχολιασμό. Αυτό που διαπίστωσα όμως ήταν ότι απλά θα εξωτερίκευα μια ακμαίουσα απελπισία. Δεν θα έλεγα τίποτα καινούριο.Όλοι είμαστε αρκετά έξυπνοι και εκπαιδευμένοι πια, για να γνωρίζουμε πολύ καλά τι γίνεται. Απλά θα προσέθετα λίγη ακόμη γκρίνια. Επειδή όμως σε αντίθεση με πάρα πολλούς δεν αντέχω άλλο αυτήν, την μίζερη και γεμάτη απελπισία διάθεση των περισσοτέρων, όχι αδικαιολόγητη, είπα να μιλήσω περί ανέμων και υδάτων. Έτσι "περί ανέμων", σήμερα γιορτάζει ο Χρυσόστομος και "περί υδάτων" αύριο είναι η Παγκόσμια Ημέρα "κατά του Διαβήτη" ή σκέτο "του Διαβήτη". Συγνώμη σε όσους φέρουν το όνομα Χρυσόστομος και σε όσους πάσχουν από διαβήτη. Δεν υποτιμώ κανένα από τα δύο.
Από φωνές κατακραυγής και απελπισίας έχω μπουχτίσει. Καταντάει πια ενοχλητικό και ψυχοφθόρο όταν δεν βλέπεις τίποτα να στεριώνει σε αυτόν τον τόπο. 'Ο,τι να 'ναι! Και δεν μπορώ να αρνηθώ την συνυπευθυνότητα, του απλού κόσμου να το πω, του "έκλογικού σώματος" να το πω, δεν ξέρω. Ώρες ώρες έχω την πεποίθηση ότι μεγάλη μερίδα αυτής της χώρας, άσχετα με το πόσο λέει ότι επιθυμεί σημαντικές αλλαγές, στην πραγματικότητα το μόνο που θέλει είναι να διατηρηθούν οι θεσμοί που προστατεύουν τις βολευτικές διαδικασίες αυτού και της οικογενείας του. Η υποκρισία μας έχει πάρει διαστάσεις κακοφορμίζουσας πληγής. Και το χειρότερο από όλα είναι ότι το γνωρίζουμε. Δεν δέχομαι ανήμερα του Αγίου Χρυσοστόμου και παραμονή της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Διαβήτη να δηλώσει κανένας άγνοια και άρνηση ευθυνών για τα χάλια μας.
Μέσα σε όλα αυτά η μουσική παραμένει γιατρικό. Σας αφιερώνω ένα τραγούδι από τους Χειμερινούς Κολυμβητές. Ένας από τους πιο ιδιαίτερους ήχους που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια από τον ελληνικό χώρο. Είμαι σίγουρος ότι το έχετε αγαπήσει ήδη.
Λοιπόν Παίδες, καλή ακρόαση! Και χαλαρώστε, τα χειρότερα έρχονται και αυτό είναι κάτι που μπορούμε να το υποσχεθούμε στον εαυτό μας.
Γεια!
Το πολλαπλό σου είδωλο - Χειμερινοί Κολυμβητές
(στίχοι, μουσική και πρώτη εκτέλεση : Αργύρης Μπακιρτζής)
Συχνάζεις στο "Μικρό καφέ"
κι εγώ στη Μυροβόλο
έτσι που όσο κι αν θέλουμε
ποτές δε θα ιδωθούμε
Εγώ ξυπνάω απ' τις εφτά
κι εσύ το μεσημέρι
κι όταν τινάζω τα χαλιά
στο βόλεϊ πάντα τρέχεις
Στην παμπ πηγαίνεις στις εννιά
κι εγώ έντεκα με μία
έτσι που όσο κι αν θέλουμε
ποτές δε θα ιδωθούμε
Μα πού θα πάει ο καιρός
κι οι βουρλισμένοι χρόνοι
θε να 'ρθει κάποιο σούρουπο
ξανά ν' ανταμωθούμε
Υ.Γ. 1 : Τώρα που το ξαναβλέπω, δεν είναι τόσο άσχετο το τραγούδι με αυτά που λέγαμε. Δεν νομίζετε;
Υ.Γ. 2 : Η ανταπόκρισή μου στο μπλογκοπαίχνιδο "7 αλήθειες" θα έρθει στο άμεσο μέλλον. Αναμείνατε...
Είπα να σας θυμίσω κάποια πράγματα, αν και δεν ήταν αυτός ο αρχικός μου σκοπός. Με τόσα που γίνονται, όχι μόνο στο φτωχό πλην τίμιο καλυβάκι μας, αλλά και σε όλη την υφήλιο, επιθυμούσα ομολογουμένως να κάνω κάποιο σχολιασμό. Αυτό που διαπίστωσα όμως ήταν ότι απλά θα εξωτερίκευα μια ακμαίουσα απελπισία. Δεν θα έλεγα τίποτα καινούριο.Όλοι είμαστε αρκετά έξυπνοι και εκπαιδευμένοι πια, για να γνωρίζουμε πολύ καλά τι γίνεται. Απλά θα προσέθετα λίγη ακόμη γκρίνια. Επειδή όμως σε αντίθεση με πάρα πολλούς δεν αντέχω άλλο αυτήν, την μίζερη και γεμάτη απελπισία διάθεση των περισσοτέρων, όχι αδικαιολόγητη, είπα να μιλήσω περί ανέμων και υδάτων. Έτσι "περί ανέμων", σήμερα γιορτάζει ο Χρυσόστομος και "περί υδάτων" αύριο είναι η Παγκόσμια Ημέρα "κατά του Διαβήτη" ή σκέτο "του Διαβήτη". Συγνώμη σε όσους φέρουν το όνομα Χρυσόστομος και σε όσους πάσχουν από διαβήτη. Δεν υποτιμώ κανένα από τα δύο.
Από φωνές κατακραυγής και απελπισίας έχω μπουχτίσει. Καταντάει πια ενοχλητικό και ψυχοφθόρο όταν δεν βλέπεις τίποτα να στεριώνει σε αυτόν τον τόπο. 'Ο,τι να 'ναι! Και δεν μπορώ να αρνηθώ την συνυπευθυνότητα, του απλού κόσμου να το πω, του "έκλογικού σώματος" να το πω, δεν ξέρω. Ώρες ώρες έχω την πεποίθηση ότι μεγάλη μερίδα αυτής της χώρας, άσχετα με το πόσο λέει ότι επιθυμεί σημαντικές αλλαγές, στην πραγματικότητα το μόνο που θέλει είναι να διατηρηθούν οι θεσμοί που προστατεύουν τις βολευτικές διαδικασίες αυτού και της οικογενείας του. Η υποκρισία μας έχει πάρει διαστάσεις κακοφορμίζουσας πληγής. Και το χειρότερο από όλα είναι ότι το γνωρίζουμε. Δεν δέχομαι ανήμερα του Αγίου Χρυσοστόμου και παραμονή της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Διαβήτη να δηλώσει κανένας άγνοια και άρνηση ευθυνών για τα χάλια μας.
Μέσα σε όλα αυτά η μουσική παραμένει γιατρικό. Σας αφιερώνω ένα τραγούδι από τους Χειμερινούς Κολυμβητές. Ένας από τους πιο ιδιαίτερους ήχους που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια από τον ελληνικό χώρο. Είμαι σίγουρος ότι το έχετε αγαπήσει ήδη.
Λοιπόν Παίδες, καλή ακρόαση! Και χαλαρώστε, τα χειρότερα έρχονται και αυτό είναι κάτι που μπορούμε να το υποσχεθούμε στον εαυτό μας.
Γεια!
Το πολλαπλό σου είδωλο - Χειμερινοί Κολυμβητές
(στίχοι, μουσική και πρώτη εκτέλεση : Αργύρης Μπακιρτζής)
Συχνάζεις στο "Μικρό καφέ"
κι εγώ στη Μυροβόλο
έτσι που όσο κι αν θέλουμε
ποτές δε θα ιδωθούμε
Εγώ ξυπνάω απ' τις εφτά
κι εσύ το μεσημέρι
κι όταν τινάζω τα χαλιά
στο βόλεϊ πάντα τρέχεις
Στην παμπ πηγαίνεις στις εννιά
κι εγώ έντεκα με μία
έτσι που όσο κι αν θέλουμε
ποτές δε θα ιδωθούμε
Μα πού θα πάει ο καιρός
κι οι βουρλισμένοι χρόνοι
θε να 'ρθει κάποιο σούρουπο
ξανά ν' ανταμωθούμε
Υ.Γ. 1 : Τώρα που το ξαναβλέπω, δεν είναι τόσο άσχετο το τραγούδι με αυτά που λέγαμε. Δεν νομίζετε;
Υ.Γ. 2 : Η ανταπόκρισή μου στο μπλογκοπαίχνιδο "7 αλήθειες" θα έρθει στο άμεσο μέλλον. Αναμείνατε...
Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2008
"One will spread our ashes round the yard"
Ένα όμορφο βιντεοκλιπάκι, που από την πρώτη στιγμή αγκιστρώθηκα πάνω του. Το είδα τρεις-τεσσερις φορές απανωτές. Διάφορες σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου. Αν και στην αρχή με μελαγχόλησε λίγο, στην τρίτη φορά που το είδα, στην τελευταία σκηνή με τα χρυσόψαρα στη γυάλα, έσκασε ένα αυθόρμητο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά από αυτό μπορώ να κοιμηθώ πιο ανάλαφρος.
Δεν ξέρω τι επίδραση θα έχει εσάς. Το αναρτώ με την πρόθεση να σκάσει ένα χαμόγελο σε όσα μελαγχολικά προσωπάκια με διαβάζουν και να κοιμηθούν πιο ανάλαφρα.
Θα το πετύχω άραγε;
Καλή ακρόαση παίδες!
Γεια!
Iron and Wine - Naked as we came
She says "wake up, it's no use pretending"
I'll keep stealing, breathing her.
Birds are leaving over autumn's ending
One of us will die inside these arms
Eyes wide open, naked as we came
One will spread our ashes 'round the yard
She says "If I leave before you, darling
Don't you waste me in the ground"
I lay smiling like our sleeping children
One of us will die inside these arms
Eyes wide open, naked as we came
One will spread our ashes round the yard
Δεν ξέρω τι επίδραση θα έχει εσάς. Το αναρτώ με την πρόθεση να σκάσει ένα χαμόγελο σε όσα μελαγχολικά προσωπάκια με διαβάζουν και να κοιμηθούν πιο ανάλαφρα.
Θα το πετύχω άραγε;
Καλή ακρόαση παίδες!
Γεια!
Iron and Wine - Naked as we came
She says "wake up, it's no use pretending"
I'll keep stealing, breathing her.
Birds are leaving over autumn's ending
One of us will die inside these arms
Eyes wide open, naked as we came
One will spread our ashes 'round the yard
She says "If I leave before you, darling
Don't you waste me in the ground"
I lay smiling like our sleeping children
One of us will die inside these arms
Eyes wide open, naked as we came
One will spread our ashes round the yard
Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2008
Έτσι εξηγούνται όλα...
Πόσοι άραγε θα φύγουν και φέτος; Πόσοι ήδη έφυγαν, και πόσοι προγραμματίζουν να φύγουν; Που τους βάζεις και αυτούς που δεν θα αντέξουν άλλο, θα σιχτιρίσουν τους πάντες και θα την κάνουν; Τα τελευταία χρόνια όλοι αυτοί, λένε ότι ανέρχονται στους 500.000. Δεν είναι και πολλοί έτσι δεν είναι; Μπρος στα 10 εκατομμύρια, τι να σου κάνει μισό εκαταμμυριάκι; Η ελληνική κοινότητα, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Τα άξια μέλη της, συνεχιστές ενός ένδοξου παρελθόντος, φέροντες ένα σπάνιο γονιδίωμα που τους κάνει να ξεχωρίζουν και να διαπρέπουν σε ο,τιδήποτε καταπιάνονται, δεν πτοούνται από μία τέτοιου είδους διαρροή. Έτσι δεν είναι Ελληνάρες μου!!!
Τι γίνεται ρε παιδί μου; Αναρωτιέμαι, αν αυτό το νούμερο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Και σκέφτομαι, ως ένας μέσος νους, ότι αυτό το γεγονός εξηγεί πολλά πράγματα. Εξηγεί μια καθημερινότητα δυσκοίλια και ασθμαίνουσα που έχει βρωμίσει τον τόπο από την σαπίλα της. Εξηγεί το πως κατάντησα να γίνω μπαλάκι ανάμεσα στον Κωστάκη και τον Γιωργάκη. Έρμαιο δημοσκοπήσεων, σαν χάνος να χάνομαι ανάμεσα στα 2.2%, 1.8%, 0.2%, 0.1%. Μα ποιος άλλος πολίτης άλλης χώρας βιώνει τέτοιες κοσμοϊστορικές αλλαγές. Εξηγεί όλη τη λιμαδούρα του δημοσίου που έχει το θράσος να σε κοιτάει και με υφάκι αν τους υπενθυμίσεις ότι οφείλουν να σε εξυπηρετήσουν. Εξηγεί το μαύρο μας το χάλι με λίγα λόγια.
Αν ό,τι καλύτερο έχουμε δραπετεύει άρων-άρων από αυτή την καλύβα, και μέσα παραμένει η ανημποριά και τα εδραιωμένα συμφέροντα, ε, τι άλλο χρειάζεται για να κατανοήσεις την κατάντια σου;
Εξάγουμε καθημερινά την ελπίδα μας για ένα καλύτερο μέλλον, και βαυκαλιζόμαστε, με όλη αυτή τη λυματολάσπη που συσσωρεύουμε σ’ αυτή τη μιας πιθαμής γη, ένα καλύτερο αύριο. Αρχ#$%@!!! Και συγνώμη για την έκφραση. Δεν μπορώ, φόρτωσα, σαββατιάτικα. Σας αφήνω, ανοίγω παράθυρα, πατζούρια, βάζω δυνατά τη μουσική και πάω να ξεχαστώ με χάδια και φιλιά κάτω από ένα βαρύ ζεστό πάπλωμα. Μην πάει χαμένη τέτοια μέρα! Δεν θα κάτσω να σκάσω κιόλας!
Λοιπόν παίδες, όποιος μπορεί, δραπετεύει. Δείτε το παρακάτω βιντεάκι να πάρετε μία ωραία γεύση.
Καλό σαββατοκύριακο, και φιλάκια πολλά!
Γεια!
Α, συγνώμη, που πάω χωρίς τραγουδάκι. Όχι ακριβώς τραγουδάκι, αλλά μία σύνθεση με σχετικό τίτλο. Απολαύστε το Escape, του Craig Armstrong, με συνοδεία σκηνών από το Matrix Reloaded. Άντε να δω παλικάρια μου πότε θα δραπετεύσουμε από την συλλογική ψευδαίσθηση που βιώνουμε ως κάτοικοι (ή ως ένοικοι θα πρεπε να πω;) αυτού του κράτους. Άντε να δω!
Τι γίνεται ρε παιδί μου; Αναρωτιέμαι, αν αυτό το νούμερο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Και σκέφτομαι, ως ένας μέσος νους, ότι αυτό το γεγονός εξηγεί πολλά πράγματα. Εξηγεί μια καθημερινότητα δυσκοίλια και ασθμαίνουσα που έχει βρωμίσει τον τόπο από την σαπίλα της. Εξηγεί το πως κατάντησα να γίνω μπαλάκι ανάμεσα στον Κωστάκη και τον Γιωργάκη. Έρμαιο δημοσκοπήσεων, σαν χάνος να χάνομαι ανάμεσα στα 2.2%, 1.8%, 0.2%, 0.1%. Μα ποιος άλλος πολίτης άλλης χώρας βιώνει τέτοιες κοσμοϊστορικές αλλαγές. Εξηγεί όλη τη λιμαδούρα του δημοσίου που έχει το θράσος να σε κοιτάει και με υφάκι αν τους υπενθυμίσεις ότι οφείλουν να σε εξυπηρετήσουν. Εξηγεί το μαύρο μας το χάλι με λίγα λόγια.
Αν ό,τι καλύτερο έχουμε δραπετεύει άρων-άρων από αυτή την καλύβα, και μέσα παραμένει η ανημποριά και τα εδραιωμένα συμφέροντα, ε, τι άλλο χρειάζεται για να κατανοήσεις την κατάντια σου;
Εξάγουμε καθημερινά την ελπίδα μας για ένα καλύτερο μέλλον, και βαυκαλιζόμαστε, με όλη αυτή τη λυματολάσπη που συσσωρεύουμε σ’ αυτή τη μιας πιθαμής γη, ένα καλύτερο αύριο. Αρχ#$%@!!! Και συγνώμη για την έκφραση. Δεν μπορώ, φόρτωσα, σαββατιάτικα. Σας αφήνω, ανοίγω παράθυρα, πατζούρια, βάζω δυνατά τη μουσική και πάω να ξεχαστώ με χάδια και φιλιά κάτω από ένα βαρύ ζεστό πάπλωμα. Μην πάει χαμένη τέτοια μέρα! Δεν θα κάτσω να σκάσω κιόλας!
Λοιπόν παίδες, όποιος μπορεί, δραπετεύει. Δείτε το παρακάτω βιντεάκι να πάρετε μία ωραία γεύση.
Καλό σαββατοκύριακο, και φιλάκια πολλά!
Γεια!
Α, συγνώμη, που πάω χωρίς τραγουδάκι. Όχι ακριβώς τραγουδάκι, αλλά μία σύνθεση με σχετικό τίτλο. Απολαύστε το Escape, του Craig Armstrong, με συνοδεία σκηνών από το Matrix Reloaded. Άντε να δω παλικάρια μου πότε θα δραπετεύσουμε από την συλλογική ψευδαίσθηση που βιώνουμε ως κάτοικοι (ή ως ένοικοι θα πρεπε να πω;) αυτού του κράτους. Άντε να δω!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
